Anasayfa / Kitap & Edebiyat / Harun Can
Diğer İçerikleri
Panolarım
Tüm İçeriklerim
Öne Çıkan İçerikler
Keşfet

cihanstar

4 yıl önce

Harun Can

 

                  http://www.haruncan.com/
 
 

Harun CAN

Doğum: 27.Mart.1980 ANKARA
Eğitim: Hacettepe Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Tiyatro Bölümü mezunu. (2001)

İŞ DENEYİMİ
(1986 – 2006 yılları arası, yeniden eskiye doğru sıralamada, belli başlı işler.)

2008

 

Seslendirme çalışmalarından örnekler :

 

LOST Boone & Shannon part 1 - Turkish

TNT'nin Türkçe dublajlı yayınladığı

Lost dizisinde Boone Carlyle karakterini seslendiriyor

Resim:Boonelost.png

Boone Carlyle, ABD'de ABC kanalında yayınlanan televizyon dizisi Lost'un kurgusal karakterlerinden biridir. Canlandıran oyuncu Ian Somerhalder'dır.

Boone ve Shannon kardeştirler, üvey oldukları dizinin ilerleyen bölümlerinde çeşitli şekilde aktarılmaktadır. Boone kişilik olarak yardım etmeye çalışan ama henüz tam anlamıyla kendi kişiliğini oturtamamış genç bir Amerikalıyı canlandırır. Boone için adaya düştükleri andan itibaren en önemli şey Shannon'ı korumaktır. Bu ilgisinin ve sorumluluğunun abisi olduğunu düşündüğümüz için geliştiğini sanarken aslında Boone'un Shannon'a çocukluğundan beri aşık olduğunu görüyoruz. Bu saplantısından kurtulmasında John'la yaptığı keşif gezileri etkili olmuştur. Bu noktadan sonra Shannon saplantısını yenebilmeyi öğrenmiş ve Shannon'dan uzaklaşmıştır. Bu da Shannon'ın Sayid yaklaşması için bir sebep olacaktır. Dizinin 1. sezonunda John'la birlikte buldukları uçak enkazının uçurumdan düşmesiyle hayatını kaybetmiştir.

kaynak : vikipedi

 

Shrek 3 (Justin Timberlake - Artie) sinemalarda. High School Musical (Corbin Bleu - Chad Danforth) Disney Channel'da. Oceans 12 (Vincent Cassel - François Toulour) Fox Tv'de... Terabithia Köprüsü (Joss Hutcherson - Jesse Aarons) sinemalarda. Overhaulin' (Chris Jacobs) Discovery Channel'da. Beyblade (JP: Takao Kinomiya - USA: Tyson Granger ) DVD ve VCD'leri satışta. Peter Pan (Jeremy Sumpter - Peter Pan) sinemalardan sonra DVD formatında satışta.
 
 
IMG_0371-(k)
Kendi anlatımıyla Harun Can :
 
Baby TV yapımlarının seslendirme işlerinde müzik direktörlüğü, Türkçe'ye uyarlama, şarkıcılık...
Cartoon Network ve Disney Channel çizgi serilerinde seslendirme sanatçılığı... Çeşitli jingle, jenerik ve tanıtım filmi müziklerinde besteci ve şarkıcılık...

2007

Disney yapımı "Lady And The Tramp" filmi başrolü Scamp ve karakterin tüm şarkıları... KidsCo televizyonunun tüm müzik işlerinde müzik direktörlüğü, şarkıcılık, Türkçe'ye uyarlama işleri... İMAJ Stüdyoları'nda “ Shrek: The Third ” (Shrek 3) sinema filmde, orijinali Justin Timberlake tarafından seslendirilmiş olan “Artie” isimli karakterin Türkçe dublajını yaptım. İMAJ Stüdyoları'nda “ Terabithia Köprüsü ” isimli sinema filminin başrolünü seslendirdim. (Jesse Aarons – Josh Hutcherson) TRT Radyo 1'de canlı olarak yayınlanan "Çoktan Seçmeli" isimli söyleşi konseptindeki gençlik programının sunumu.

2006

FocusFilm için Animax firması tarafından hazırlanan animasyonların jingle'larını yaptım. TRT için hazırlanan “ Koza ” isimli çocuk dramasına devam ettim. Ev stüdyomda “ KorkuluK” albümünün ön kayıtlarını tamamladım. ATV'de yayınlanan “ Beyblade ” adlı çizgi filmin devam bölümleri dahil olmak üzere pek çok film, dizi, çizgi film, belgeselin seslendirmesini yaptım. Nisan ayında “ Koza ”nın 2. 13 bölümünün çekimlerine başladım. “Da Vinci Code” adlı sinema filminin seslendirmesinde görev aldım. KorkuluK için hazırladığım “ Varken ” isimli şarkıyı yayınladım. ( http://www.korkuluk.net ) Söz, beste ve düzenlemesi bana ait olan şarkıda vokal ve geri vokallerin yanısıra ritm gitarları çaldım. KorkuluK ile pek çok konser verdim.

2005

1. Ordu Bölge Bando Komutanlığı bünyesinde, İstanbul – Selimiye Kışlasında askerliğimi tamamladım. TRT için hazırlanan “ Koza ” isimli çocuk dramasında “Oğulcan” isimli karakteri canlandırmaya başladım. Ev stüdyomda “ KorkuluK” albümünün ön kayıtlarına başladım. ATV'de yayınlanan “ Beyblade ” adlı çizgi filmin devam bölümlerini seslendirdim.

2004

İMAJ stüdyolarında “Peter Pan” isimli sinema filminde Peter Pan'ı seslendirdim. 27.Ocak.2004 tarihinde “KorkuluK” isimli grubumun ilk demo albümü yayınlandı. Kısa süre sonra Ankara SaklıKent konser salonunda demonun tanıtıldığı bir konser verdim. Odtü stadyumu, Ankara Saklıkent konser salonu ve benzeri pek çok yerde “ KorkuluK” ile birlikte konser verdim. Özel bir şirketin tanıtım filminin yapım ve yönetimini üstlendim. TRT ve özel televizyonlarda pek çok dizi ve filmde seslendirme sanatçısı olarak görev aldım.

2003

Mete Özgencil'in yazıp yönettiği “ Ünkapanı ” isimli müzikalde başrolde görev aldım. “Ünkapanı” müzikalinin albümünde şarkı söyledim. ATV'de yayınlanan “ Beyblade ” adlı çizgi filmde “ Takao ” isimli karakteri seslendirdim. İMAJ çatısı altında sinema filmlerinin dublajlarında görev almaya başladım. Matrix Reloaded isimli sinema filminin dublajında görev aldım. TRT 1'de yayınlanmakta olan “ Bizim Evin Halleri ” adlı dizide “ Turalp ” isimli karakteri canlandırdım. Bad Boys II isimli sinema filminin dublajında görev aldım.

2002

TRT'de Feza Şekerefe'nin yapım, yönetiminde “ Portakal ” isimli programı sundum. Programın hazırlanmasında görev aldım Ev stüdyomu kurdum, burada müzik prodüksiyonu ve bestelerim üzerine çalışmaya başladım.

2001

Eugene Ionesco'nun " Ölüm Oyunları ", Bernard Maria Koltes'in " Roberto Zucco " isimli oyunlarında oynadım. Hacettepe Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Tiyatro Bölümü 'nden mezun oldum. Yakın dostum Ali Aziz Çölok ile birlikte “ KorkuluK ” isimli müzik grubunu kurdum. Grupta solist, söz yazarı ve besteci olarak görev aldım.

1999

Konservatuvarda; Erdal Küçükkömürcü'nün yönettiği, Woody Allen'in yazdığı “ Ölüm ” isimli oyunda Kleinman'ı oynadım.

1998

Kurmuş olduğum “ Yalan ” isimli grup ile çeşitli yerlerde konserler verdim.

1997

Hacettepe Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Tiyatro Bölümü 'nü kazandım. Burada Cüneyt Gökçer, Bozkurt Kuruç, Erdal Küçükkömürcü, İstemi Betil, Leyla Barutçu ve daha bir çok değerli sanatçı tarafından yetiştirildim.

1996

TRT Haber Dairesi 'nin hazırlamış olduğu “ Çocuk Haber ” isimli haber bülteninde spikerlik yaptım. 1997 yılında konservatuvar hazırlıklarım nedeni ile bıraktım.

1995

TRT için, Habib Yanç'ın yapımcılığında “ Denizkızı ” isimli dizide oynadım. “ Zaman Çocuk ” adlı oyuna devam ettim.

1994

TRT için, Habib Yanç'ın yapımcılığında “ Bil, Gül, Yarış ” isimli çocuk yarışmasını sundum. “ Şen İzciler ” isimli dizide başrolü üstlendim. Çağdaş Etkinlikler Sahnesi'nin hazırlamış olduğu “ Zaman Çocuk ” isimli çocuk oyununda Zaman Çocuk'u canlandırdım. Tekin Akmansoy'un yazdığı, Arzu Akmansoy'un yönettiği “ Beybaba ” isimli dizide rol aldım. İlk müzik grubumu kurdum.

1990

Ankara Radyosu çatısı altında Çocuklarla Başbaşa , Arkası Yarın , Radyo Tiyatrosu programlarında görev aldım. Program sunuculuğu ve radyo tiyatrosu üzerine çalıştım. Bu çalışmalarım sürmektedir. Ankara Radyosu 'nun tavsiyesi ile TRT çatısı altında seslendirme ve oyunculuk yapmaya başladım. Pek çok dizi, film, çizgi film, belgesel seslendirdim. Bu çalışmalarım devam etmektedir. TRT Çocuk ve Gençlik Bölümü 'nün hazırlamış olduğu yapımlarda oyuncu ve sunucu olarak görev yaptım. TRT yapımcılarından; Ayşin Işımer, Habib Yanç, Serra Yıldız ile çalıştım. Sayısız stüdyo draması, dizi, skeç ve küçük oyunda rol aldım.

1989

Açılan sınav sonucunda Ankara Radyosu Çocuk Kulübü 'ne katıldım. 3 sene; Ankara Radyosu çatısı altında, mikrofon tekniği, ses eğitimi, diksiyon, radyo programcılığı, drama ve temel oyunculuk dersleri aldım. Rüştü Asyalı, Sungun Babacan, Selma Yeşilbağ, Banu Zorlutuna, Ecder Akışık tarafından yetiştirildim.

1986

“ Suçumuz İnsan Olmak ” isimli filmde rol aldım.
 
Bunların dışında;
Deneme, şiir, kısa oyun ve kısa film senaryoları yazmaktayım. Kendi proje stüdyomda müzik prodüksiyonu ile uğraşıyor, beste ve düzenleme yapıyorum. Gitar ve klavye çalıyorum, şarkı söylüyorum. Body-fitness ile ilgileniyorum.
 
 
 
 
 
Harun Can İle Seslendirme Üzerine...
Yazar: petite
 Türkiye’de son zamanlarda seslendirme konusu ortaya döküldü ancak sadece döküldü, toplayan yok ve bu durum iç sıkıcı bir hâl aldı. Seslendirme sanatçılarına gereken önemi veren bir toplumda yaşamıyoruz maalesef. Burası caponya değil! Bu işin eğitimini almış, yıllarca kayıt odalarında emeğini harcamış insanlar, sadece bu işi yaparak geçinemiyorlar. Nette yaptığım ufak çaplı araştırmanın sonucunda buna kesinlikle inanır oldum. Küçükken izlediğimiz çizgi filmlere hayat, duygu ve ses veren ve şimdilerde ise bu sesleri duyduğumuzda “Aaaa bu adam o adam mı?” tepkileri verdiğimiz insanların, parayı geçtim, takdir bile edilmemesini eshefle kınıyorum. 
Bir sendika oluşsa bile gerekli disiplin sağlanamadığı için bir yerde yarım kalmışlık yaşanıyor (Çok mu sert bir giriş oldu acaba? Bir diğer sorunsal ise önüne gelen “seslendirme sanatçısıyım” der oldu ki bunun üç beş günlük bir eğitimle başarılamayacak bir iş olduğunu anlamış bulunmaktayım (ne mutlu bana). Konu ile ilgili emek sarfedilmesi gerektiğine inanıyorum.
Nükhet Kılıçaslan (Petite): Siz ne dersiniz Harun Bey?
Harun Can: Değer konusunda seslendirme sanatçıları vs. diye ayırmaya gerek yok bence, toplumumuz genel olarak sanatçı kavramının ne olduğunu anlamakta zorlanıyor gibime geliyor. Sanatsal üretimde bulunan kişilerin geneline karşı bir haksızlık durumu var. Şimdi "seslendirme sanatçılarına değer verilmiyor." demek eksik olacak. Bu genel bir problem.
Nükhet Kılıçaslan: Sizce bu sorunu nasıl çözebiliriz? Devlet büyüklerimizi karıştırmadan yapabilir miyiz acaba? Ki onların karıştığı her şey daha beter hâl alıyor.
Harun Can: Devlet büyüklerimizi karıştırmadan çözeriz tabii. Neden çözemeyelim? Mesela kötü dublajlı bir film izlediğimizde televizyonumuzu balkondan atarak, toplu televizyon kırma eylemlerine başlayabiliriz? Şaka bir yana, Devlet ile ortak bir hareket olmadan bu işin çözülmesi mümkün değil. Şu an telif hakları ile ilgili yasalar var. Ancak bu yasalar uygulanmıyor
Bu yasaların hızla uygulamaya geçirilmesi lazım. Çok ciddi paralar hiç oluyor. Sokağa arabasını park edenden vergi toplama peşindeki devlet, bence önce var olan yasalarını uygulamaya koyarak açığını kapatmayı düşünmeli kanımca. Bunun düzenlemesi zaten var. Sadece "uygulanacak”. Seslendirme sanatçılarının meslek tanımında düzenlemeler yapılmalı. Ve daha bir çok şey… Bunlar bireysel çabalarla halledilebilecek şeyler değil. Ben devletin el attığı bir şeyin, daha kötü olacağına inanmak istemiyorum.
 
Nükhet Kılıçaslan: Örnek verebilirsek; geçenlerde, ki bayağı oluyor (zaman kavramımı bir gözden geçirmem lazım benim, evet.), Show TV’de X-Files filminin gösterimi yapıldı. Kendi adıma “Aman Allahım, Mulder’a ne yapmışlar böyle?” diyerek, gözlerimde beliren yaşları sildim. Peki böyle durumlarda işin içinden biri olarak ne öneriyorsunuz? Nasıl tepki vermeliyiz? ”Aydınlık Seslendirme İçin,1 Dakika Karanlık“ sloganı başlığında sırtaki mi yapsak?
Harun Can: Nasıl tepki vermelisiniz? Bu bizim sorumluluğumuz olduğu kadar, sizin de sorumluluğunuz. Unutmayın ki siz bu ürünü satın alan kitlesiniz. Satın aldığınız ürünün kusurlu olmasına göz yummak sizin zaafınız. İnsanlar Digiturk'e her ay para veriyor. Kaç insan Digiturk'teki bir filmin seslendirmesini beğenmediğinde veya yayın ile ilgili bir hata bulduğunda telefonu açıp müşteri destek hattına "Siz bana kusurlu hizmet satıyorsunuz!" diyor? Kaç kişi satın aldığı DVD filmlerin dublajlarındaki "şaka gibi" hâller yüzünden o dvd’yi basıp size satan firmaya dönüp hakkını arıyor? Toplumun bilinçli olması lazım. Siz şifreli yayın "yapmayan" televizyonlarda bir film izlemek için bile, reklam seyrediyorsunuz. Yani bir bedel ödüyorsunuz. Satın aldığınız ürünün kusurlu olmasına göz yummamanız gerekli. Bu toplu bir sorumluluktur. Artık çocuklar konuşmayı televizyondan öğrenir oldu. Çok hassas davranmak lazım. Televizyonda kullanılan dili, filmlerin seslendirmelerini dikkatle yapmak gerekiyor. Yapılan hatalar, başkaları için doğru oluyor.
 
Nükhet Kılıçaslan: Aslında X-Files üzerine ben web aracılığı ile şikâyet dilekçesi yazdım ancak bir cevap bile alamadım. İnsanların bu kayıtsızlıktan dolayı şikâyet etmemesi gibi bir olasılık yok mu?
Harun Can: Peşinden koşun şikayetinizin. Israrcı olun. Yılmayın. Bu sadece seslendirme vs. için değil. Rahatsız olduğunuz bir şeyi dile getirin. Toplumumuz şikayetini dile getirme özelliğini yitirdi. Herkes her şeyi kabul ediyor. Size birilerinin canının istediğini sunmasına izin vermeyin. Bence beklentiler daha yüksek tutulmalı. Her şeyi olduğu gibi kabul edeceksek, ilerleme nasıl gerçekleşecek?
 
Nükhet Kılıçaslan: İzlememek bir şikayet türü değil o zaman? Ki televizyonda film izlemenin işkence olduğunu herkes kâbul etti.
Harun Can: İzlememek biraz "pasif" olmak olmuyor mu? Sen izlemesen, bir başkası izliyor ve izlediği ürünün kusurlu olduğunun farkına bile varmıyor belki.
 
Nükhet Kılıçaslan: TRT seslendirme konusunda eski titizliğini kaybetti gibi geliyor, birçok arkadaşımdan da aldığım duyum bu yönde. Eski çizgi dizilerin seslendirmeleri daha bir tatlı ballıydı sanki.
Harun Can: Sadece TRT değil, her yerde bu iş kan kaybetti. Eskiden seslendirme oyunculuk konusunda kendini kanıtlamış insanların işiydi. Bu disiplini almadan o stüdyolara adım atmanız pek mümkün değildi. Devlet ve özel tiyatro sanatçıları, konservatuvar mezunları, -ve hatta bazen- konservatuvar öğrencileri bile stüdyolarda ancak küçük roller konuşabiliyordu. Bir okul gibiydi. Tiyatro'daki usta-çırak ilişkisi, seslendirme stüdyolarında da yaşanıyordu. Şimdi bu denge bozuldu ve ortaya çıkan ürün de bozuldu haliyle.
 
Nükhet Kılıçaslan: Aslında ortasından başladık röportaja, gerçi merakı kamçılamış da olduk. “Eee sadede gel” nidalarını duyar gibiyim. Site sakinlerimiz sizi merak ediyorlar. Kimdir Harun Can?
Harun Can: En zor soru. Kendi hâlinde biridir aslında. 27 Mart 1980 doğumluyum. 86 yılında bir sinema filminde oynayarak bu mesleğe bir biçimde girmiş oldum. 88 yılında bir sınav ile TRT Ankara Radyosu Çocuk Kulübü'ne kabul edildim. İlk eğitimimi de burada aldım. Burada Ecder Akışık, Rüştü Asyalı, Sungun Babacan, Selma Yeşilbağ ve daha pek çok değerli insan tarafından yetiştirildim. Radyoya girmemle birlikte Radyo Tiyatrosu ve Çocuklarla Başbaşa programlarında görev almaya başladım. Bu sırada TRT Seslendirme'lerine de katıldım. Aynı zamanda TRT'nin çeşitli yapımlarında oyunculuk yapmaya başladım. Pek çok TRT yapımı dizide ve filmde oynadım. Çeşitli yarışma, çocuk programları sundum. 96-97 yıllarında yine TRT bünyesinde "Çocuk Haber"de haber spikeri olarak görev aldım. 97 yılında her şeye bir ara vermek zorunda kaldım. Çünkü konservatuvar sınavları için hazırlanmaya başlamıştım. Aynı sene Hacettepe Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Oyunculuk Bölümü'nü kazandım. Burada da çok değerli hocalarım oldu. Cüneyt Gökçer, Bozkurt Kuruç, Erdal Küçükkömürcü, Cihan Ünal ve daha pek çok değerli sanatçının tecrübesinden faydalanma imkânı buldum. Özellikle Erdal ağabeyime minnetim sonsuzdur. Konservatuvar yıllarında müzik ile daha fazla ilgilenmeye başladım. Çeşitli müzik gruplarım oldu. 2001 yılında okuldan mezun oldum ve aynı sene dostum Ali Aziz Çölok ile KorkuluK'u kurduk. KorkuluK halâ devam ediyor. Konservatuvar'ın ardından özel tv'ler ile de çalışmaya başladım. Ondan önce de bazı özel televizyon işlerim olmuştu ama konservatuvardan sonra bunlar daha da arttı. Çeşitli sinema filmlerinde seslendirmelerim oldu. Sizin ilginizi çekecek anime dizilerden Beyblade'de başrolü seslendirdim. Bir yandan KorkuluK ile çeşitli konserler vs. verdik.
 
Nükhet Kılıçaslan: Şöyle bir düşününce. Immm 19 sene, hesaplarsak 6.935 gün 166.440 saat ediyor, dile kolay ki insanın “vay be” diyesi geliyor.Bu durumda bu işin içinde 7 yaşından beri varsınız. Bu işi istediğinizi nereden biliyordunuz? Hayalinizde başka bir meslek var mıydı? Yoksa saldım çayıra haydi breee kabullenişi midir?
Harun Can: 27 Mart doğumluyum ben… Dünya tiyatrolar günü... Ben, beni bildim bileli bunları yapmak istedim. Bir de eskiden Eurovision'u izlerken, hep kötü dereceler alırdık ve milli meseleydi o zamanlar bu Eurovision hadisesi bilirsin. 8-9 yaşımdayken büyük heyecanla onları seyredip "ben bir gün şarkılar yazacağım!" diye şımardığımı hatırlıyorum. :)
 
Nükhet Kılıçaslan: Sonuçta profesyonel olarak bu işi çocuk yaşta yapmaya başladınız, bu da zor bir durum. Özel hayatınız ile profesyonel hayatınız arasındaki dengeyi nasıl kurdunuz? Bu konuda en çok kimden destek gördünüz? (Maşallah tütütütü maşallah! Acaba kurşun mu döktürsek?)
Harun Can: Farklıydı… Benim hiçbir zaman sıradan bir öğrencilik hayatım olmadı mesela. Zaten okulda da devamlı tiyatro grupları ile ilgilenirdim vs… Bazen çok zor zamanlar olabiliyor.
Erdal Küçükkömürcü... O benim hem öğretmenim, hem ağabeyim. Onun bana verdiği desteği hayatımın sonuna kadar unutmayacağım. Bu meslekte sizden eski insanlarla konuşabilmek çok önemli. Onların sözlerini duymak gerek. Ben çok şanslıydım ki çocukluğumdan beri hocalarım ile yan yana çalışma imkânı yakaladım. Onlarla sürekli iletişim kurma şansına sahiptim. Erdal Küçükkömürcü, Cem Emüler, Selma Yeşilbağ (ve ismini şu an anmadığım ya da unuttuğum herkese) minnettarım. Eğer topluiğne başı kadar bir başarım bile varsa. Bu güne kadar benimle bilgisini, tecrübesini paylaşan insanların üstümdeki hakkı büyük.
 
Nükhet Kılıçaslan: Seslendirdiğiniz anime karakterleri? (hımm süsleyerek mi sorsaydım ama yazının genelinde yeterince kalabalık konuşuyorum zaten)
Harun Can: Unuttuğum çok karakter var. Belli başlı olanları Küçük Golcü (Tsubasa), Voltran'ın yeni çevrimleri, Sailor Moon'daki karakterlerden Umino Gurio'yu seslendirdim. Son olarak da Beyblade'in başrolü Takao var.
 
Nükhet Kılıçaslan: Hangisini en çok sevdiniz?. ”Bitmesin bu yaaa!! Ben çok sevdim bunu. Haydi bakalım, zaman durdurgacı çalış!“ dediğiniz var mı?
Harun Can: Woody Woodpecker. Benden önce Alev Sezer ağabeyimiz konuşmuştu. Nur içinde yatsın. Woody bugüne kadar yaptığım en eğlenceli işlerden biriydi. Scooby Doo vs de var TRT'de yaptığımız. Ama Woody'nin yeri ayrı.
 
Nükhet Kılıçaslan: “Aman aman dakikaları sayar oldum” dediğiniz?
Harun Can: Woody!
 
Nükhet Kılıçaslan: Animelerin seslendirmeleri ile Disney vs animasyonlarınn seslendirmeleri arasında herhangi bir fark var mı?
Harun Can: Aslında çok fark yok. Disney vs. gibi şirketler daha büyük ölçekli düşünüyorlar. Çok da iyi yapıyorlar. Bu konuda ben, İmaj ile çalışıyorum. Zaten Disney'in Türkiye seslendirmeleri ile ilgili anlaşması da orası ile yanılmıyorsam. Disney yapımlarında çok titiz çalışmalar oluyor kast için. Burada voicetest'ler alınıyor, bunlar yetkili kişilere gönderiliyor. Sesler Disney'in onayından geçtikten sonra film konuşuluyor. Bazı sinema filmlerinde de durum böyle. İmaj Türkiye'de seslendirme işini en özenli yapan özel şirketlerden biri. Gerçekten çok iyi bir ekipman ile son derece titiz iş yapıyorlar.
 
Nükhet Kılıçaslan: Anime veya animasyon seslendirmelerinde yaşadığınız problemler var mı?
Harun Can: Animasyon seslendirmek bence bu işin en keyifli kısımlarından biri. Orada filmlere göre daha fazla üretme şansınız var. Sonuçta o bir çizgi karakter ve siz sesinizle ona "yeniden" hayat veriyorsunuz. Bu çok değerli. Anime'lerde sorun olabilecek... Hım! Japonca ile ilgili sorunlar olabiliyor. Özellikle özel kanallarda japonca gibi bileni az olan dillerin çevirileri gecikebiliyor, çeviri problemleri yaşanabiliyor. Bir de dillerin yapısı bizimkinden çok farklı. Sizin uzun uzun sözcüklerle anlatacağınız bir şeyi, o tek hece ile anlatıp susabiliyor.
Küçük Golcü'yü yaparken hatırlıyorum… O zamanlar şimdiki gibi dijital sistemler kullanılmıyordu. Maç sahnesi... Bir yandan spiker maçı anlatıyor. Bir yandan da sahada koşan, oynayan oyuncuların seslendirmesi var. İkisi üst üste senkronize biçimde gidiyor. Pek çok defa şu yaşanmıştır: Siz daha ortasahada koşarken, spiker arkadaş hızlı gitmiş "goooooooollll!" diye bağırmaya başlamıştır. Japonca orjinalden dinleyerek kendini kontrol etme imkânı da olmadığı için, hooop başa dönersiniz yeniden yaparsınız. Aynısı sizin için de geçerli olabilir. Siz az sonra atılacak golün pasını çıkartmışsınızdır, ama spiker çoktan "goooool!" diye bağırmaktadır... Evet doğru tahmin. Yine başa dönersiniz.
 
Nükhet Kılıçaslan: Japon seslendirmelerini nasıl buluyorsunuz? (Bu soru sonrasında Harun Bey’de beliren yüz ifadesine sadece benim şahit olmam iyi bir şey, evet)
Harun Can: Japoncam o kadar iyi değil, üzgünüm. Bu kadar iyi animasyonları yapanlar, emin olun seslendirme işini de gayet iyi yapıyorlar bence. Tiplemeler çok iyi bir kere. Çok eğlenceli karakterler yaratabiliyorlar.
 
Nükhet Kılıçaslan: Ses rengi? Asıl sorun ses renginde değil mi? Birbirlerine çok benzeyen ses tonları var.
Harun Can: Burada objektif bir şey söylemek zor. O toplumda, bu konudaki beğeniyi bilmek gerek biraz.
 
Nükhet Kılıçaslan: Sizce seslendirme işini hangi ülke daha iyi yapıyor? (“Tabi ki biz” demesi için az önce kendisine gofret ısmarlayacağımı fısıldadım da pek tav olacağa benzemiyor.)
Harun Can: Tabii ki biz. Ben yabancı ülkelerin seslendirmelerini pek izleme imkânı bulamıyorum. Bazen dublajlı gelen filmler oluyor. Biraz da uyduda rastladıklarım var. Bu mesleğin tüm yıpratılmışlığına rağmen, bence biz gayet ilerideyiz. :)
 
Nükhet Kılıçaslan: Bir günde kaç bölüm seslendiriyorsunuz?
Harun Can: Değişir. Bu, ekibe, ekipmana, seslendirme biçimine, çeviri durumuna göre değişir. 105 dakikalık bir tv filmini iyi bir ekip ile 140-150 dakikada stüdyoya birlikte girerek konuşabiliriz mesela. Diğer yandan –örnek vermek gerekirse- sinema için yaptığımız Peter Pan isimli filmde ben Peter için sabah 9’da stüdyoya girip akşam 6’da çıktım. Sadece Peter'ın sesleri alındı. Her sahnenin defalarca provasını yaptık ve en iyiyi bulana kadar tekrar kaydettik. Daha sonra bu yapımın DVD'si vs. çıktı zaten. İçimize sinen bir çalışma oldu…
 
Nükhet Kılıçaslan: Bağlı olduğunuz özel bir ajans var mı?
Harun Can: Çeşitli ses kastlarında sesim mevcut.
 
Nükhet Kılıçaslan: “Seslendirme işi her yiğidin harcı değil”i malesef insanlar kabul etmiyor. Her önüne gelen “seslendirme sanatçısıyım” diyebilecek yüreği kendinde buluyor. Peki bu iş de, insanların bu sözleri sarfetmesinden ziyade şevklendiren ve ciddi ucuza çalıştıran prodüksiyon şirketlerinin payı yok mu?
Harun Can: Var. Ancak birileri "beni kullan" derse, elbet onu "kullanacak" birileri de çıkar. Birilerinin biraz haddini bilmesi lazım. En basit konuşma kurallarından bile habersiz insanların elini kolunu sallaya sallaya "ne var ki, ben de yaparım işte, konuşuyorlar öyle." demesi ancak onların cehaletini gösterir. Benim ellerim çok güzeldir mesela, uzun ve hassas parmaklarım vardır. Üstelik ellerim hiç titremez. Açık kalp ameliyatı yapabileceğime inanıyorum. Bir yakınınız üstünde bu iddiamı denememe izin verir miydiniz?
Şimdi şöyle bakmak lazım. Televizyon kanalı, (özel kanalların bazıları düşünüldüğünde) filmi taşeron stüdyolara gönderiyor ve burada filmin seslendirmesi yapılıyor. Bu noktada stüdyonun ne kadar özen gösterdiği önem kazanıyor. O filmin kastı ne şekilde yapılıyor? Hangi karakterler, kimlere konuşturuluyor? O stüdyolara seslendirme sanatçısı ünvanı ile giren kişilerin bu meslek için yeterliliği, birikimi ve eğitimi nedir bunların hepsine bakmak gerekiyor. Bu, işin stüdyo tarafı. Stüdyonun yerimize koyalım kendimizi. Stüdyo yaptığı işin ücretini televizyon kanalından alıyor. Televizyon kanallarının yayın kalitelerinin yükselmesi gerekli. Bir televizyon kanalının "Bu filmin seslendirmesi kötü." diyerek stüdyoya filmi çekinmeden geri göndermesi gerekli. Bu konuda ince elenip sık dokunmalı.Tabii ki tv kanalının, stüdyoya bu işin hakkıyla yapılabileceği miktarlarda ödemeler yapması gerekiyor. Ucuza getirilebilecek türden bir iş değil bu. Şu, her önüne gelenin "seslendirme sanatçısıyım" deme konusu ise bambaşka. Sık sık karşılaşıyoruz, stüdyolara da gelip giden insanlar oluyor.
 
Nükhet Kılıçaslan: İşin bir diğer yönü; konu ile ilgili ciddi yeteneği olabilecek insanların da olması, ki oyunculuk eğitimi almamış ama değme oyunculara taş çıkaracak performanslara şahit olabiliyoruz. Peki bu yeteneğin olurunu nasıl anlayabilirler? Bu işe yeni başlamak isteyenler için önerileriniz var mı? Ne yapmak gerekir?
Harun Can: Oyunculuk eğitimi almamış ama değme oyunculara taş çıkaracak performanslara şahit olduğunuzu sanmıyorum. Bir biçimde birilerinin arasında pişmiştir o kişi. Ha, istisnalar olabilir elbette. Ama istisnalar kaideyi bozmaz. :) Birileri bunun aksini savunabilir. Ama ben öyle ya da böyle bu işin "eğitiminin alınarak" yapılması düşüncesini savunuyorum. Yeteneğin olurunu nasıl anlayabilirler, bunu ben bilemem. Ben bir yetenek avcısı değilim ne yazık ki. Ben de öğrenci olarak tanımlanmalıyım. Bu bana düşmez. Bu işe başlamak isteyenler için, eğer gerçekten "çok" istiyorlarsa… En azından bu dilin kurallarını iyi öğrensinler. Hangi sözcük nasıl söylenir, nasıl tonlanır bilsinler. En azından kaç çeşit "a", kaç çeşit "e" var, bilsinler. Kişi "kar" ile "kâr" sözcüğünü aynı şekilde söylüyor, ama o stüdyoya girme cesaretini taşıyabiliyor. Bunlar basit şeyler gibi görünebilir ama böyle binlerce örnek var. Bu işin eğitimini aldıkları yerlere dikkat etsinler. Birilerinin ticarethane olarak açtığı sözüm ona diksiyon, sunuculuk, spikerlik kurslarından çıkan her kişi bu işe uygundur diye bir şey yok. Biraz keskin bir tavır gibi benimki biliyorum. Ama eğer bir yere, bir konuda eğitim almak için para veriyorsanız ve bu yeteneğe bağlı bir şeyse, sizi kimin eğittiği önemlidir. Sizi o eğitim kurumuna kabul ederken sizin bu eğitime uygun olup olmadığınızın belirlenmesi önemlidir. Parayı verip, üç aylık kurslara gitmekle olmuyor bu işler ne yazık ki. Ama benim kişisel görüşüme göre, güzel konuşmak ve anlatmak istediğini doğru bir biçimde anlatabilmek önemli bir güçtür. Bence "herkes" bu tip kurslara gitmeli. İfade yeteneğini geliştirmeli. Okullarda bu konuda daha özenli davranılmalı. Düzgün Türkçe konuşamayan ilkokul öğretmenleri var. Bu insanlar, çocuklara nasıl "düzgün" Türkçe konuşmayı, okumayı, yazmayı öğretebilirler? "K" harfi yerine "G" veya "Ğ" harfi kullanan bir eğitimci olabilir mi?
 
Nükhet Kılıçaslan: Aldığım duyumlara göre Ses-Bir adı altında, seslendirme sanatçılarını tek bir çatı altında toplamak ve piyasada belli standartlar oluşturmak amacı ile bir dernek kuruldu. Sizin görüşleriniz?
Harun Can: Ses-Bir olması gereken bir çabaydı. En azından artık imkânları zorlayan bir yapı var. Bence bu umut verici bir çalışma. Ancak "birlik" olmak yetmiyor, "oda" olmak gerekli. Devletin bu konuda çeşitli düzenlemeleri yapması gerekiyor ne yazık ki. Bu tip meslek birliklerinin yaptırım gücünün artması şart. Seslendirme Sanatçıları Meslek Birliği, kurduğumuz günden beri pek çok konuda çaba sarf etti. Ancak her şeyin gelip tıkandığı bazı yerler var. Burada devlet ile ortak bir hareket içine girmek lazım. Devletin biraz daha sorumlu davranması gerekiyor. Telif hakları konusunda yasalar var. Ancak bu yasalar şu an düzgün biçimde uygulanamıyor. Bu çok büyük bir açık. Birileri de bu açıktan oldukça iyi faydalanıyor. Düşünün bir... Televizyonlar tekrar yayınlarından telif hakkı ödemiyor mesela. Kazancın vergilendirilerek kutsal kılındığı düşünüldüğünde devletin ne kadar büyük bir vergi girdisini elinin tersiyle itip attığını düşünebiliyor musun? Aynı durum müzik sektöründe de var. Korsan almış yürümüş durumda. Var olan yasaların, düzgün biçimde uygulanmaya başlanması, ilk aşamada çözüm sağlayacaktır. Teliflerin dönmesi, ister istemez seslendirme işinin daha kaliteli bir biçimde yapılmasını gerektirecektir.
 
Nükhet Kılıçaslan: Son dönemde içinde yaşanılan bazı gerginlikler varmış, ayrılanlar olmuş .Peki!, bu kuruluş içinde yaşadığı çalkantılara rağmen bir şeyler yapabilecek mi?
Harun Can: Neden yapamasın?
 
Nükhet Kılıçaslan: Asıl mesleğiniz oyunculuk. Hacettepe Üniversitesi Konservatuvar bölümü mezunusunuz. Yer aldığınız projeler neler? Mete Özgencil’in yönetmenliğini yaptığı bir müzikalde başrol olarak yer aldığınız dedikoduları dolaşıyor etrafta.
Harun Can: Ah... İsmi geçmişken ona da minnet sunmak gerek. Müzikle yarı-profesyonel uğraşmaya başladığım zamanlardan beri Mete Özgencil bana ağabeylik, akıl hocalığı etmiş biridir. “Ünkapanı” projesinden bahsediyorsun. Ünkapanı 3-4 sene kadar önce çalıştığımız bir projeydi. Şu an Mete ağabeyin rafında duruyor. Kimbilir belki bir gün Ünkapanı ile ilgili bir şeyler olabilir. Bilinmez. :) Okul bittikten sonra bazı sağlık problemleri, askerlik vs. derken tiyatroya vakit ayırma imkânım olmadı yeterince. Şu sıralar bir proje var. Bakalım gelecek ne gösterir. :)
 
Nükhet Kılıçaslan: TRT Radyo Tiyatrosunda da seslendirme yapıyorsunuz. Birçok oyunda yer aldığınızı biliyoruz. Hâlâ devam ediyor mu? Ayrıntıları alalım ki merak edenlerimiz açsın radyoyu, dinlesin güzel sesinizi.
Harun Can: Devam ediyor. Hatta bugün Mehmet Turgut'un yazıp yönettiği "Yaşadıkça" isimli oyunun kaydını yaptık. Günlük yayınlanıyor olmalı, ancak ben ne yazık ki yayın saatini bilemiyorum. Pek takip edemediğim için. 10 sene önce yaptığımız radyo tiyatrosu çalışmaları tekrar yayınlara giriyor bazen.
 
Nükhet Kılıçaslan: Nereden öğrenebiliriz?
Harun Can: www.trt.net.tr olabilir.
 
Nükhet Kılıçaslan: Seslendirme, Oyunculuk, Vokalistlik=10 parmak, 10 marifet. Bu çalışmalardan örnekler verebilir misiniz? Unuttuğum var mı?
Harun Can: Ya, ben işte sadece içimden geleni yapabilmeye çalışıyorum, o kadar. Unuttuğun... Müzik prodüksiyonu olabilir. Yazıyorum bir de. :)
 
Nükhet Kılıçaslan: E be yuh diyorum ben de!
Harun Can: Hahaha. Devamlı bir şeyler yazıyorum, belki gelecekte bu konuda bir şeyler olur, kimbilir.
 
Nükhet Kılıçaslan: Yoksa siz de daha fazla parmak mı var? Korkuyorum! Ellerinize bakabilir miyim? Hımm! Sayıyorum… 1, 2, 3, 5, 10. Evet, sadece 10 taneymiş.
Harun Can: 10, 10.
 
Nükhet Kılıçaslan: Gelelim solisti olduğunuz grubunuza? “Korkuluk.” Kendi adıma sıkı takip ettiğim bir grup, tek sorun Ankara’da olması. Canlı performanslarınıza şahit olmak için “Korkuluk İstanbul’a Gelsin” kampanyası düzenleyeceğiz. Sıkı takipçileriniz var. Bize biraz, Korkuluk’tan, çalışmalarınızdan ve planlarınızdan bahseder misiniz?
Harun Can: Aslında KorkuluK artık sadece Ankara'da değil. Ancak Ankara'da tanındık en başından. Bu nedenle, sanki sadece Ankara'da etkinlik yapıyormuşuz, yapacakmış gibi görülüyor sanırım. Bu yakında bozulur. KorkuluK albümü şu an bitmiş durumda. Biz son birkaç aydır albüm şarkılarından ve gruba özel bazı cover çalışmalardan oluşan bir program ile konserler veriyoruz. Albüm konusunda ne nasıl gelişir bir şey söylemek istemem. Ama anlaşma aşamasındayız. Görüştüğümüz yerler var. Bunların dışında bir performans grubu olarak bol bol sahne alıyoruz. Çalmayı seviyoruz.
 
Nükhet Kılıçaslan: İlk single’ınız “Varken” yayımlandı?
Harun Can: Evet. Temmuz ayının son haftası Varken'i yayınladık. Biraz ani bir karar oldu ama "Haydi yapalım!" dedik ve yaptık. Siteden binlerce download oldu. Bize güzel geri dönüşler oldu. Şarkı hakkında bize mail atan, fikirlerini sunan herkese teşekkür ederiz. www.korkuluk.net adresinden şarkıyı alabilirsiniz. Ayrıca grubun performansları sırasında çekilen bazı kayıtları (elimizde ulaştıkça) video.korkuluk.net adresinden yayınlıyoruz. KorkuluK konusunda pek çok çalışma var. Grup dışından insanlar da büyük enerji sarfediyor proje için. Önümüzdeki günlerde KorkuluK ile ilgili yeni haberler olacak.
 
Nükhet Kılıçaslan: Bulutsuzluk Özlemi ile beraber sahneye çıkmışlığınız var. İnsanın “vauv” diyesi geliyor.
Harun Can: Teşekkür ederiz. ODTÜ Stadyumunda böyle bir şansımız olmuştu. Güzeldi. Bizim için sıra dışı konserlerden biriydi. Önümüzdeki günlerde netleşecek bazı konser haberlerimiz var. Biraz sabır.
 
Nükhet Kılıçaslan: Hayranlarınız bazen zıbıtıyormuş. Sahneye Tarkan’ın konserlerinde olduğu gibi iç çamaşırını atan hatunlar varmış, jiletleyenlere tanık olan tanıklarım var! Hepsi emin ellerde. Zamanı gelince basına sızdırmayı düşünüyorum. Tamam, tamam vurmayınız! Sadece şaka, vallahi şaka! Cidden hayranlarınız neler yapabiliyor? Rahatsız eden oluyor mu? Eğer böyle bir durum varsa Anime.gen.tr olarak tarafınıza acilen koruma sağlayabiliriz. (Sağlayabiliriz değil mi Alpin Bey? )
Harun Can: Kimseden rahatsız olmuyoruz. Konsere gelen, bizimle şarkı söyleyen, bizimle eğlenen, kendini kısıtlamadan bizimle birlikte bağıran çağıran herkese sonsuz teşekkür ediyoruz. Onlar olmasa bu işin kaçardı sanırım. Paylaşmak güzel. Biz elden geldiğince gelen her elektronik postaya cevap vermeye çalışıyoruz. Arada cevapsız kalanlar varsa, üzgünüz.
 
Nükhet Kılıçaslan: Peki iç çamaşırı hadisesi doğru mudur?
Harun Can: Kim çıkartıyor efendim bu dedikoduları? : )
 
Nükhet Kılıçaslan: Korkuluk ve siz veya sadece siz geleceğe dair planlarınız neler?
Harun Can: KorkuluK benim için çok değerli. Hatta bazen benim için benden daha değerli diyebilirim sanırım. :)) Biz 4 kişi birlikte sahnede olmaktan büyük zevk alıyoruz. Birlikte zaman geçirmekten zevk alıyoruz. Umarım bu sonsuza kadar bozulmaz. KorkuluK ile az önce bahsi geçen albüm projesi var. Bunun arkasından gelişecek başka fikirler de var ama şu an bunlardan bahsetmek için erken olur. Biz müzik yapıyoruz ve bunu sahneye çıkıp içimizden geldiği gibi insanlarla paylaşıyoruz. Yaptığımız işe ve kendimize samimi davranmaya gayret ediyoruz. Bu samimiyeti izleyen, dinleyen insanlarla da paylaşabiliyorsak ne mutlu. KorkuluK haricinde. Benim kendi işlerim daima devam edecek. Şu ana kadar KorkuluK ve oyunculuk birbiriyle hiç çatışmadı. İyi bir iş planı ile her şey çözülebiliyor.
 
Nükhet Kılıçaslan: Kişisel kayıt stüdyonuz varmış. (Dedikodunun da dibine vurdum evet.) Film, dizi müzikleri üzerine de çalışmalarınız var mı?
Harun Can: Evet, evimde bana yetecek ölçüde bir proje stüdyom var. Grubun tüm şarkıları da burada hazırlandı zaten. Varken'in büyük bölümünü de burada yapmıştım. Bu çok büyük bir rahatlık sağlıyor bana. Film, dizi ve tiyatro müzikleri üzerine bazı çalışmalar olacak gibi. Yeni yeni bunlara vakit ayırabilir hâle geldim. Televizyon için birkaç bir şey var. Jenerik, dizi müzikleri... Bir de ara sıra bazı yakın dostlarımın şarkılarının üstüne ufak tefek bir şeyler yapabilme imkânı yakalıyorum. Başkaları ile ortak işler yapmak heyecan verici.
 
Nükhet Kılıçaslan: Üç kelime ile: Geçmiş? Gelecek? Şimdi? (Sohbete doyum olmuyor ama bir yerde bağlamak zorundaydım, üzgünüm)
Harun Can: Geçmiş, gelecek, sırada ne var?
 
Nükhet Kılıçaslan: Teşekkür ediyoruz efenim saygılarımızı sunuyoruz. Vaktinizin kıymetini düşünerek hörmetlerimizi sunuyoruz efenim.
Harun Can: Saygı bizden efendim. Ne demek?


Kaynak : Anime Manga
 

korkuluk-varken - korkuluk

 

 

 

 

DSCF0009

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !
Bu içeriği duvarında Paylaş
  • Bu içeriği arkadaşlarınla paylaş!
  • Yeni içerikler bul!
İptal
Gönder